Áfram með smjörið
Höldum þá áfram þar sem frá var horfið. Fleiri myndir ERU komnar á myndasíður sem hlekkur til hliðar vísar á. Það er kannski ágætt að það komi fram að Ceilidth eru skoskir dansar sem eru dansaðir helst eftir óhóflega neyslu matar og drykkjar. Það er skemmst frá því að segja að þetta er svaka stuð ef um gott Ceilidth band og um viljuga dansara er að ræða.
Við erum sem sagt flutt og líður mjög vel hérna. Við fengum okkur önd (sem var svona vel yfir meðallagi ánægð áður en henni var slátrað-fékk að hlaupa) í jólamatinn
en Rannveig fékk bara andanúðlur
Helena og Davíð komu svo eftir jólin og við tókum hinn hefðbundna túristahring um svæðið, skoðuðum Dunottar Castle;
fengum okkur pöbbamat í Stonehaven, brunuðum síðan til Crowie:

og enduðum ferðina á pínulitlum pöbb í Pennan sem er pínulítið þorp við hliðina á Crowie.
Um áramótin fórum við til Stonehaven þar sem sjóarar henda gömlum tjörguðum slitnum kaðalspottum út í sjó til að losa sig við ógæfu. Þeir eru reyndar hættir að nota kaðalspotta og hvað þá tjöru, nú til dags eru bara notuð efni sem brenna við mjög lágan hita til að áhorfendur slasist ekki og einungis eru notuð biodegradable efni til að höfrungarnir í Norðursjónum verði ekki veikir. Nú, það var álíka mikið af fólki þarna og á útsölu í Smáralind þannig að við sáum nú frekar lítið. Það er samt alltaf gaman að hafa gert eitthvað öðruvísi þrátt fyrir að þetta hafi svo sem ekki verið neitt fútt í þessu eins og í gamla daga.
Við erum sem sagt flutt og líður mjög vel hérna. Við fengum okkur önd (sem var svona vel yfir meðallagi ánægð áður en henni var slátrað-fékk að hlaupa) í jólamatinn

en Rannveig fékk bara andanúðlur

Helena og Davíð komu svo eftir jólin og við tókum hinn hefðbundna túristahring um svæðið, skoðuðum Dunottar Castle;

fengum okkur pöbbamat í Stonehaven, brunuðum síðan til Crowie:

og enduðum ferðina á pínulitlum pöbb í Pennan sem er pínulítið þorp við hliðina á Crowie.
Um áramótin fórum við til Stonehaven þar sem sjóarar henda gömlum tjörguðum slitnum kaðalspottum út í sjó til að losa sig við ógæfu. Þeir eru reyndar hættir að nota kaðalspotta og hvað þá tjöru, nú til dags eru bara notuð efni sem brenna við mjög lágan hita til að áhorfendur slasist ekki og einungis eru notuð biodegradable efni til að höfrungarnir í Norðursjónum verði ekki veikir. Nú, það var álíka mikið af fólki þarna og á útsölu í Smáralind þannig að við sáum nú frekar lítið. Það er samt alltaf gaman að hafa gert eitthvað öðruvísi þrátt fyrir að þetta hafi svo sem ekki verið neitt fútt í þessu eins og í gamla daga.





