þriðjudagur, febrúar 28, 2006

af vetri og vonskuveðrum

Skotland kann líka að búa til vetur og hefur ritsímasamband legið niðri að nokkru leiti vegna þess og ekkert blogg komið nýlega. Af sömu sökum eru allar myndir bara á myndasíðunni (webshots.blablabla)
Nú, gömlu hjónin fóru í fjallgöngur á meðan strákarnir voru með Helgu ömmu sinni í helgarfríi um að ég held þar síðustu helgi. Fyrri daginn gengum við á fjall sem nefnt er Morven (Big Hill), sem er eiginlega austasti stóri fjallstoppur Cairngorm fjalla. Þetta byrjaði í hæglætisveðri en í 700 metra hæð varð algjörlega vitlaust veður en við höfðum það af að fá okkur cup of tea og gúrkusamloku uppi á toppi. Á niðurleið gengum við svo niður í góða veðrið undir 700 metrum. Veðraskilin sjást ágætlega á myndunum (sérstaklega á myndinni sem er tekin af útsýnisstað drottningar sem hún notar þegar hún heimsækir skírið og athugar hvort almúginn hagi sér ekki).

Daginn var veðrinu búið að slota (eða þá að fjallið var lægra en 700 metrar) en þá gengum við upp á Bennachie (Hill of the pap) sem er hérna rétt fyrir utan Aberdeen. Þetta var svona létt skemmtiganga með tilheyrandi tedrykkju uppi á toppi.

Svo er nú bara ekkert mikið búið að vera að gerast hér, tennurnar hrynja úr Alexander og nýjar vaxa jafnóðum, ég hefði ekki trúað því að þetta gæti gerst svona hratt, barnið hlýtur að vera með vaxtaverki í kjálkunum. Á morgun verður komið heim með sýru til að leysa upp tönnina. Þá kemur í ljós hvað skorufyllingar eru sterkar.

Í gær byrjaði að snjóa hér og er búið að snjóa töluvert síðan, allt á kafi í skírinu en í borginni er ekkert mikill snjór. Krakkarnir fengu ekki að fara út í dag í frímínútum vegna hættu á og mikilli skemmtun (þetta var sem sagt einn af þeim dögum sem Alexander segir að nú sé kominn tími til að flytja til Íslands) en strákarnir nýttu snjóinn óspart þegar heim var komið.

sunnudagur, febrúar 12, 2006

Hver segir að maður troði áhugamálum sínum upp á börnin?

mánudagur, febrúar 06, 2006

Byrjun febrúar (II hluti)

Hildur systir kom svo í heimsókn í síðustu viku.
Það var náttúrulega ekki að spyrja að því, það eina sem hún vildi gera var að skoða whiskýverksmiðju. Nú það var orðið við ósk hennar og við fórum í Glenfiddich í skoðunarferð.

Rannveig og Hildur að skoða gambrann.

Við náðum ekki að telja alla tankana en þeir voru margir og það er nóg af gambra sem fer í gegn þarna, gerjunin tekur átta daga áður en vökvinn er tvíeimaður í þessum eimingarkötlum sem þykja litlir, fyrri eiming fer fram í 9 þús lítra kötlum og seinni eiming í 4500 lítra kötlum.

þegar þessu er lokið er er 70% víninu hellt í tunnur og á 12 árum tapast 4 lítrar af hreinum vínanda. Þetta tap er kallað "angel's share".



Síðan fórum við í heljarmikla fjallgöngu. Klæddum okkur upp í okkar bestu útivistarföt, sléttbotna strigaskó, gallabuxur, húfur og vettlinga. Förinni var heitið upp á Cairngorm (blá fjallið) sem Bergur hafði verið að druslast upp á helgina áður.

Í þetta skiptið vorum við samt sniðug og tókum bara lestina upp á topp. Ferðin tók sjö mínútur í stað 4 klukkutíma sem það hafði tekið Berg.

Þegar upp var komið þótti við hæfi að fá sér meira haggis sem og Bergur og Hildur gerðu en Benedikt fékk sér hefðbundna skoska skólamötuneytismáltíð, bakaðar baunir, pulsur, hrísgrjón og franskar.


Þetta leit nú ekki fyrir að vara mikil útsýnisferð þannig að ég tók bara mynd af ljósmynd af útsýninu


en þetta er eins og á Klakanum, hér breytast aðstæður mjög hratt og við fengum nokkuð gott útsýni yfir stóran hluta hálandanna rétt áður en við fórum niður


Við fórum svo á alveg frábært þorrablót hjá Agli og Rögnu. Þarna var ýmislegt sem hugurinn girnist og er nokkuð ljóst að við þurfum ekki að fá íslenska skammtinn aftur á næstunni, þau voru meira að segja búin að baka rúgbrauð. Nú er bara að reyna að toppa þau og stela saltpétri á labbinu og leggja í saltkjöt fyrir sprengidaginn.

Upphaf febrúar (I hluti)

Nú er jólastirðleikinn farin úr fingrunum og loksins hægt að byrja skrifa aftur.

Hitt og þetta hefur drifið á daga fjölskyldunnar síðan síðast.
Reynum að gera þetta í réttri tímaröð:

Í lok janúar fóru hjónin á Burns night þar sem haggis og whiský er borðað ásamt rófustöppu, kartöflum og whiskýsósu.
Ég er nú ekki með þetta alveg á hreinu en sagan er nokkurn vegin þannig að eitt frægasta skáld skota, Richard Burns, bóndi sunnan úr krummaskuðinu Ayrshire (segja Aberdonians) orti óð til haggisins sem hélt lífinu í almúganum fyrir u.þ.b. 200 árum. Síðan þá er hefð að "Pipe in the Haggis", éta og leysa upp mörinn með whiskýi. Það er skemmst frá því að segja að haggis er alveg hreint frábær fæða og munum við hugsa um það með söknuði í hvert sinn sem við borðum slátur það sem eftir er lifað svo ekki sé meira sagt.



Bergur fór í klifur um þarsíðustu helgi uppi í Cairngorms. Þetta átti að vera ísklifur en varð svona vetrarklifur í staðinn þar sem það var frekar lítið um ísfossa og fleira slíkt sem ísklifrarar vilja víst vera í.
Við fórum fyrst upp sprunguna fyrir miðri mynd og svo annað klifur sem var svolítið styttra



En nú er bloggið allt komið í einhverja vitleysu og það þarf að byrja á nýju til að halda sæmilegu "lúkki".